Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Jean Jacques Rousseau.

1712-1778.

In het jaar 1762 verscheen er een boek (reeds in 1757 geschreven en in '60 voorgelezen), dat een ontzaglijken indruk maakte. Het was van den schrijver Jean Jacques Rousseau en getiteld „Emile ou de 1'éducation" (Emile of' over de opvoeding). Het bracht een beroering in geheel Europa teweeg. De gelijkmatig kalme wijsgeer Kant, die eiken dag op geregeld bepaalde tijden zijn wandelingen deed, heeft dit slechts eens in zijn leven nagelaten. De inwoners van Koningsberg dachten reeds, dat een hoogst ernstige ongesteldheid hem belette uit te gaan ; doch dit was het geval niet. Kant was zoo gezond als altijd, maar de lezing van een boek, dat hij pas had ontvangen, had zijn geest zoo in beslag genomen, dat hij zijn dagelijksche gewoonte er om had nagelaten : dit boek was de Emile van Rousseau.

Hoewel wij in het algemeen niet in bijzonderheden willen treden omtrent de levensgeschiedenis der beroemde paedagogen,dienen wij uit R's leven toch iets meer mee te deelen, omdat vele gedeelten uit de „Emile" hun verklaring vinden in de omstandigheden, waarin R. verkeerde.

Rousseau werd in het jaar 1712 te Genève geboren. Zijn moeder stierf bij zijn geboorte. Zijn vader was een onbemiddeld horlogemaker. Met hem las hij reeds vóór zijn zevende jaar romans die zijn moeder had nagelaten. Na de romans kwamen andere meer degelijke werken aan de beurt, die nog van zijn grootvader waren geërfd.

Toen zijn vader Genève moest verlaten, kwam Jean Jacques bij een dorpspredikant. Later werd hij bij een graveur in de leer gedaan. Bij dezen liep hij weg, omdat hij bevreesd was straf te zullen krijgen, voor zijn laat thuiskomen. Hij vond een toevluchtsoord bij een Roomsch geestelijke, die hem vervolgens een verblijf wist te verschaffen bij een zekere Mad. de Warens te Annecy. Door haar kwam hij te Turijn, waar hij in 1728 tot den Roomschen godsdienst overging. Na dien tijd leidde hij een zwervend leven tot 1732 toen hij bij Mad. de Warens terugkeerde, wier minnaar hij werd.

In 1741 was R. korten tijd gouverneur, maar hij begreep spoedig dat hij de geschiktheid miste als opvoeder praktisch werkzaam te zijn, hoewel hij de fouten zijner leerlingen duidelijk opmerkte.

Kort na zijn ontslag als gouverneur ging R. naar Parijs. Daar kwam hij met vele beroemde mannen in aanraking. Te Parijs bleef hij tot 1754, als wij de achttien maanden die hij als secretaris

Sluiten