Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

noodig had en hij dus het best deed rustig huiswaarts te keeren. Dit bericht scheen den jongen Boer echter zoo onwelkom te wezen, dat de zoon des huizes onwillekeurig hartelijk begon te lachen over zijn verslagen gezicht.

„Hadt gij hier dan zoo gaarne gebleven ?" vroeg hij verwonderd.

„O ! Ik spreek niet tegen, dat ik erg naar mijn bed verlang, maar Eleanor Norton achter te laten in gezelschap van dien Engelschman is waarlijk al te erg!" bromde Willem.

,,In gezelschap van Robert Ainstowe ?" sprak Moorbreggen, meer en meer verbaasd . „Wat kan daarin liggen dat u tegen de borst stuit?"

,,En hebt gij dan niet gezien dat ook hij haar voor zichzelven winnen wil ?" riep van den Honert wanhopig uit : ,,De andere jonge lieden uit de streek vrees ik niet; maar een landgenoot van haar!"

Herman antwoordde niets meer. Ook hij moest erkennen dat de jonge zendeling veel kans had van slagen, indien het waarheid was dat hij het meisje lief had gekregen, en hij wist zelf niet te zeggen waarom dat denkbeeld hem zoo pijnlijk viel.

Sluiten