Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Er schijnt, inderdaad, geen vrede tusschen ons mogelijk te zijn," verklaarde de jongeling, met een zuchtje van ongeduld : ,,en het moet u veel gekost hebben Engeland te verlaten."

„Het was een zwaar oogenblik, dat is waar "

„Gij beschouwdet de Boeren zeker als halve

wilden !"

„Ja ; toen ik ze nog niet kende."

„En sedert gij in hun midden leeft ?"

„Gij zijt buitengewoon nieuwsgierig, mijnheer Moorbreggen."

„Het is waar," zeide Herman ijskoud : „en ik vergat dat ik u daardoor meer en meer als een ,,boer" moest voorkomen. Nu, het spijt mij werkelijk voor u, Miss Norton, maar veel ladies en gentlemen zult gij in ons land niet ontmoeten, en tenzij dat gij u in de eenzaamheid opsluit, zal Afrika u heel wat ontgoochelingen kosten."

„Daar waar men niets verwacht kan men niet onttooverd worden."

Het antwoord was haar op een toon van onbeschrijfelijken trots over de lippen gekomen. Zijne taal, zijne stem, ja tot zelfs de uitdrukking van zijn gelaat hadden haar gekrenkt. Zij meende er het wantrouwen in te ontcijferen door de Boeren tegen de Engelschen gekoesterd, en zeide geen oogenblik bij zichzelve dat de man, die haar met zulk een smartelijk ver-

Sluiten