Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schouwde. Hij zal zijne jeugd hebben weergezien."

De jonge Boer brak plotseling zijne woorden af en wierp Eleanor een snellen, verontrusten blik toe. Waarom zeide zij niets.'' Vrouwen moesten dergelijke zaken toch beter dan mannen verstaan, dacht hij. Ziende dat zij het hoofd had afgewend en geen enkele opmerking maakte, hernam hij, niet zonder bitterheid :

,,Ik had misschien ongelijk u dat alles te vertellen. Het moet zoo geheel verschillend zijn van dat, wat gij tot hiertoe in uw eigen vaderland hebt gehoord en gezien."

„Volkomen verschillend, dat is waar,' antwoordde Miss Norton kortaf.

„Beken maar ronduit dat wij u heel kinderachtig voorkomen, met onze verouderde opvattingen."

„Niet kinderachtig, maar wel kinderlijk, misschien."

Te recht of ten onrechte, meende hij een zweem van spotternij te herkennen in den toon, waarop zij dit laatste antwoord gaf en dit krenkte hem zoodanig, dat het bloed hem naar de slapen drong en hij driftig hervatte :

„Laat mij u de reden daarvan verklaren. Hier in deze eenzaamheid, waar wij vaak weken achtereen geen ander levend wezen dan onze huisuenooten zien, en dus uitsluitend voor en

O >

Sluiten