Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door elkander leven, is liefde vooral ons een heilige ernst, waarover wij niet geleerd hebben te blozen, zooals ik weet dat in uwe woelige steden het geval is. Ergens in de latafel, tusschen het linnengoed waarop zij zoo trotsch is, bewaart mijne moeder het geel geworden papier met de eerste bloem, haar, meer dan een kwarteeuw geleden, door mijn vader geschonken, en het zou mij niet verwonderen indien zij beschreven had dat die lang verdorde gift met haar in het graf moest gaan "

„En dat heeft niets kleingeestigs in uwe oocen ?" vroeir Eleanor, hem onverwacht in de rede vallende, terwijl hare groote oogen hem schenen te doorboren, als wilde zij zich overtuigen in hoeverre hij oprecht was of niet.

,,Ik zou mij schamen, indien ik het niet meer bewonderen kon," gaf hij op den toon der warmste overtuiging ten antwoord. ,,In Europa, waar men langzamerhand met alles den spot is gaan drijven, eerbiedigt men, zoo het schijnt, toch nog één enkel gevoel, dat van de ouders voor de kinderen; maar ik vraag u, moest de liefde van den man en de vrouw tot elkander niet veel teederder en blijvender zijn ? De kinderen zijn bestemd een nieuw gezin te stichten, andere belangen te omhelzen, de ouders te verlaten, als zij volwassen zijn ; maar de vader en de moeder blijven bij elkander ; hun haard, die

Sluiten