Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geheel en al uit het veld sloeg was dat hij haar in het geheel niets vroeg, maar dat hij zich vergenoegde den hoed voor haar af te nemen, met een zoo trotsch gebaar, als zij niet mogelijk geacht had van de zijde van een dier lieden, die zij vroeger zoo ongemanierd en plomp geloofd had.

„Mijnheer Moorbreggen," begon zij, de uitdrukking van sprakeloos verwijt in zijn blik niet kunnende dulden : „Gij begrijpt zeker met welk doel ik huiswaarts ben gereden, om onzen wairen te halen ?"

O

,,Dat valt inderdaad niet moeilijk te raden, Miss Norton," gaf hij ten antwoord, zijn paard dwingende gelijken tred met de trekdieren te houden, nadat hij aan de zijde gekomen was der kar, waar het jonge meisje naast den zwarten voerman zat: ,,Gij hebt in elk geval haast moeten maken."

,,Ik begaf mij omstreeks een uur nadat gij ons verlaten hadt op weg."

,,De toestand van uw vader is dus wel plotseling verbeterd, en ik wensch u daarmede geluk."

,,Neen, de toestand was nog geheel en al dezelfde gebleven ; maar na rijp overleg met mijnheer Ainstowe, meende ik het toch beter den zieke te vervoeren. De beweging der kar za hem maar weinig hinderen en ik ben overtuigd

Sluiten