Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat ik in zijn geest handel, door hem huiswaarts te laten gaan."

,,Ik hoop niet dat iemand onzer eenige aanleiding gaf tot dat besluit ?"

„Neen, dat verzeker ik u," haastte zij zich te zeggen : „Vooreerst sprak ik na uw vertrek niemand. Ik reed zelts zoo gehaast weg, dat ik uwe moeder niet op kon zoeken en het aan den vriend mijns vaders overliet haar van ons voornemen te verwittigen ; hoe zou trouwens ook een der uwen ons daartoe hebben bewogen ? Van het oogenblik af, dat wij den drempel uwer woning overschreden, is iedereen een en al goedheid voor ons geweest. Ik zal dat nooit vergeten."

„Wij alleen waren minder goede vrienden," zeide hij, met een gedwongen glimlach : „Indien ik iets onhandigs mocht hebben gezegd, verzoek ik u thans het als ongesproken te beschouwen. Het lag geen oogenblik in mijne bedoel in^ u onaangenaam te zijn ; maar ik kende nooit de hootsche vormen uwer landgenooten

en buitendien waren het zulke bijzondere

omstandigheden, waaronder wij ons tegenover elkander zagen geplaatst."

„Ik geloof niet dat ik mij over uwe houding beklaagd heb," sprak zij hooghartig ; want het deed haar pijn, zij wist zelve niet waarom, dat hij op dat punt terugkwam: „In elk geval zou

Sluiten