Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ik alle recht daartoe missen, na hetgeen er sedert in de ziekenkamer voorviel.''

„Waren wij niet overeengekomen daarover niet meer te spreken ?" vroeg hij op plotseling verzachten toon, begrijpende dat elke zinspeling op de woorden haars vaders slechts eene verootmoediging zijn kon voor haar : „Het spijt mij oprecht dat gij zoo spoedig reeds uw verblijf onder ons dak hebt verkozen af te breken."

„Ik had integendeel verwacht dat ons besluit u heel welkom zou zijn."

„Welkom? Terwijl ik mij juist zoozeer verheugde over het denkbeeld dat mijne moeder voor eenigen tijd eene beschaafde vrouw aan hare zijde zou hebben! Niet dat zijzelve zich ooit over hare eenzaamheid beklaagt; maar het is gemakkelijk na te gaan hoe verlaten zij zich vaak moet gevoelen, als vader en ik van huis zijn, zoo geheel alleen onder de Kaffers."

„Mij dunkt dat niemand gemakkelijker een einde aan dien toestand zou kunnen maken dan gij," luidde het met lichte spotternij: „de Transvaalsche jonge meisjes hebben den naam voortreffelijke huisvrouwen te zijn, en ook voor uzelven zou het bestaan hier, waar het familieleven de eenige vreugde uitmaakt, iets veel aantrekkelijkers verkrijgen, indien gij trouwdet!"

„Mijne ouders houden niet op mij datzeltde voor oogen te houden," antwoordde hij met

Sluiten