Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gekrenkt zou gevoelen door schijnbaar noodelooze haast van hare zijde.

„Ik zal mijne vrouw gaan zeggen in dien tusschentijd een stevig maal voor u en uw vriend gereed te maken," zeide de goedhartige Boer. „Neen, weiger dit niet, of wij zouden kwade vrienden worden. Men heeft iets versterkends noodig, als men zulk een rit op leven en dood ondernemen moet. Voor het overige laat ik u vrij, of gij liever in de ziekenkamer wilt eten, of wel aanzitten met ons."

„Mijnheer Ainstowe zal zeker wederom bij mijn vader verkiezen te blijven en ik ben daardoor vrij nog die laatste oogenblikken met u en de uwen te zijn, wat mij heel aangenaam zal wezen," antwoordde zij, met een erkentelijken blik, deelde daarna een paar bevelen aan haar bedienden uit en verdween toen haastig in huis, om den zieke op te gaan zoeken.

„Hoe is het er mede ?" was het woord, dat haar over de lippen kwam, nog voor zij de deur van het vertrek achter zich had gesloten.

„Oogenschijnlijk iets beter voor hetoogenblik, ' gaf de zendeling ten antwoord, terwijl hij met uitgestrekte hand op haar toetrad. „De koorts is minder hevig en daardoor spreekt hij ook minder wartaal, of als hij het doet, komen de woorden er fluisterend uit; maar het is mij een

Sluiten