Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Laat ons dan zoo spoedig mogelijk gaan," liet zij er gejaagd op volgen.

„Wilt gij nog niet vooraf zien of er niet iets aan het bed te veranderen is; er zou ook het een of ander op weg kunnen ontbreken, en gij weet dat gij nergens eene woning zult vinden waar gij u iets verschaffen kunt."

„Uwe moeder heeft mij beloofd naar alles om te zien en ik weet dat het aan goede handen toevertrouwd was,' antwoordde zij ontkennend. „Wij mogen ons waarlijk geen oogenblik langer hier ophouden. De tijd verstrijkt en de nacht is altijd voor alle zieken het noodlottigst.

„Laat ook mij u bijstaan," zeide nu Lodewijk's basstem, en hij haastte zich de beide armen uit te strekken om daarin den kranke

te ontvangen.

Eene huivering voer Eleanor door de leden.

„Blijf uzelve meester," fluisterde Ainstowe haar onbemerkt toe : „Alles zal spoedig

voorbij zijn."

„Haast u dan, in Godsnaam," zuchtte zij.

„Ik beloof het u ; maar laat de anderen niets van uw angst bespeuren."

Moorbreggen wierp een niet onwelwillenden, maar toch geringschattenden blik op den tengeren Engelschman, wiens afzakkende schouders van weinig lichaamssterkte getuigden, en een wenk aan zijn zoon gevende, nam hij den zieke

Sluiten