Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,Neen, ik verlang mijn eigen kind terug,

sprak ik beslist.

„Wees verstandig, Djaguna," zeide Meester

Willem : „doe zooals mijn vader u gebiedt. Hij

eischt alleen het billijke van u.

,Hij heeft mijn kind uit den weg geruimd, om' u met die vreemde vrouw te doen trouwen !" riep ik wanhopig uit : „O ! nu ik u heb leeren kennen zooals gij waarlijk zijt, kunt gij uwen wie gij verkiest, zijt gij in mijne oogen tot zelts te min geworden voor een arm zwart schepsel zooals ik ; maar gij zult mij bewijzen dat gij en uw vader geen moordenaars zijt; ik wil mijn dochtertje terug hebben, mijn kind, dat ik uit

duizenden herkennen zou.

Zij bleven aandringen, beloofden mij van a les, dreigden mij met de zwaarste straffen, maar ik 'ook hield vol en weigerde den verlangden eed af te leggen, voordat mijn kind mij weergegeven zou zijn. Ten laatste scheen Baas van den Honert tot rede gebracht te wezen.

„Als het dan niet anders kan," sprak hij : dan zij het zoo ; maar gij verbindt u van uw kant nooit tegen een huwelijk van mijn zoon op te komen ; gij begrijpt dat hij onmogelijk trouwen kan met eene zwarte vrouw.

„Ik zal zwijgen als het graf, maar gij kent

mijne voorwaarde '

„Kom dan van avond na zonsondergang te-

Sluiten