Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rug. Gij zult mij in mijne werkkamer vinden en ik breng u regelrecht naar de kleine toe, die gij weder voor goed tot u kunt nemen' daarna."

„Waarom pas van avond ?" vroeg ik • Ziet gij dan niet hoe zwaar het mij valt te wachten ?"

„Nog slechts enkele uren geduld, Djaguna. Gij moet trachten voor eenmaal verstandig te zijn," antwoordde de meester, op een toon zóó goedig, dat ik er niet meer aan twijfelde of hij was geheel en al tot inkeer gekomen. „Ik wacht eerst nog een bezoek af. dat niet is'uit te stellen ; maar voor uw kind wordt intusschen goed gezorgd, wees daaromtrent gerust."

„Kan de jonge meester mij niet naar haar toe brengen, in uw plaats ?" waagde ik het, in mijn ongeduld, te vragen,

„Gij begrijpt toch wel dat dit niet passen zou, zeide Haas van den Honert glimlachend. „Er hebben reeds lasterlijke praatjes genoeg geloopen, en aan iemand anders kan ik het ook moeilijk opdragen. Neen, neen, mijn kind, er zit niets anders op, gij moet tot heden avond wachten. Gelukkig voor u komt er aan den langsten dag een eind."

,,En verder ?" vroeg Herman, ziende dat zij het stilzwijgen bewaarde.

„Laat mij een oogenblik uitrusten. Ik voel mij zoo vermoeid," kreunde het meisje.

Sluiten