Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar het arme domme hoofd mede op hol te brengen, en wat daarna volgt is altijd weêr dezelfde geschiedenis, die allen sinds lang van buiten kennen, maar waaraan geen van allen gelooft dat zij haar (waarom haar ook niet ?) overkomen zal. Djaguna is schoon als de opgaande dageraad, geen wonder dat men haar niet met rust heeft gelaten en dat men haar, tot zelfs bij de oude gevreesde Tana, zoeken komt!"

,,Gij vergist u," sprak Herman, haar vlak in het gelaat ziende, terwijl haar donkere oogen hem schenen te doorboren : ,,Ik heb Djaguna nooit liefgehad, maar het toeval bracht haar op mijn weg

„Het toeval !" herhaalde de heks met een hollen lach: „altijd het toeval! Dat is het woord, waarmede de bleekhuiden hunne donkerste daden zoeken te verontschuldigen."

„Zwijg !" riep de jonge man driftig : „Zoo gij mij niet gelooven wilt, het zij zoo ; maar hoor mij ten minste aan zonder mij in de rede te vallen, want nog eens, ik kom niet voor mijzelven, maar met een opdracht van Djaguna, en wie gij ook zijn moogt, veronderstel ik toch dat de laatste wil van een doode u heilig zal zijn."

„Van een doode ?" prevelde de oude vrouw, en haar onheilspellend gelaat ver-

Sluiten