Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vruchteloos poogde te bedwingen : „Let wel op dat ik geen antwoord van u wil hebben op hetgeen ook in waarheid geen vraag is; maar liever nog draag ik in uwe oogen den schijn onbescheiden te zijn dan u ongewaarschuwd uw ongeluk te gemoet te laten gaan."

„Uwe taal is al heel raadselachtig, mijnheer," zeide Eleanor, met eene uitdrukking van onrust in de oogen: „en ik houd niet van rondtasten in den blinde. Zeg mij dus, is het op

politieke gevaren die mijn vader zouden

bedreigen .... dat gij doelt ?"

„Neen, het geldt geen staatkunde ; maar uw eigen toekomst/' klonk het gejaagd : „Men vertelt in den omtrek, dat gij binnen kort in het huwelijk zult treden "

Haar fraai gelaat klaarde plotseling op en verkreeg zelfs een zonnigen glimlach.

„Wat zijn de lieden toch altijd goed ingelicht !" lachte zij : „En weet gij ook reeds met wien ?"

„Met den man, die u heden vergezelde."

„Mij vergezellen twee heeren," sprak zij lachend.

„O ! het is niet de zendeling, dien ik op het oog heb," riep Herman uit: „Zoo gij uwe keus op hem hadt laten vallen, zou ik mij wel wachten de stem daartegen te verheffen. Robert Ainstowe is een goed mensch en zou u gelukkig hebben gemaakt "

Sluiten