Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij luisterde dien avond naar zijne minste woorden als naar eene zachte muziek, die weldra in de lucht zal wegsterven en die men zoo gaarne nog lang zou willen hooren voortruischen. Nooit te voren had alles wat haar thans omgaf zulk eene bekoorlijkheid bezeten in haar oogen. Tot daartoe had zij het zelfs beschouwd als vrij alledaagsch en als bitter eentonig ; maar nu dat zij het voor eenigen tijd niet weêr zou zien, verkreeg het eene geheele ongekende poëzie voor haar en het dichterlijkst van alles was nog die jonge reus, die haar zoo innig beminde, als geen sterveling het haar ooit meer zou doen. Het was haar kil om het hart in dit weemoedige schemeruur en zij gaf er zich voor eenmaal rekenschap van hoe goed het haar was zich te koesteren aan den gloed eener onveranderlijke liefde. Den volgenden morgen glimlachte zij over haar eigen weekhartigheid. Dat bezoek aan haar vader zou eene kleine verstrooiing voor haar uitmaken. Zij wilde met hem afspreken dat men elkander in het vervolg op geregelde tijdstippen zou zien, dat ook Herman haar nu en dan zou vergezellen en wie weet of zij daar niet van tijd tot tijd eens aangename kennissen zou ontmoeten. Zelfs haar man kon niet van haar vergen dat zij, haar gansche leven door, slechts Boeren zou zien !

De wagen, die haar naar Philias Norton over-

Sluiten