Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bromde de jonge Boer ; „het was slechts een middel om zijne dochter reeds zoo spoedig weer eenigen tijd bij zich te hebben."

„Was het slechts een voorwendsel ? klonk het op een toon vol verontwaardiging. „En bleef uwe vrouw daar toch ?"

„Zij was er zelf boos over," sprak Eleanor's echtgenoot vergoelijkend. „Dit schreef zij mij ronduit ; maar zij had in het ouderlijk huis hare beide broeders aangetroffen, aan wie zij innig gehecht is en om hunnentwil is zij gebleven."

„Dan begrijp ik de zaak ; maar zoudt gij zelf dan geen kennis met uw zwagers gaan maken ?" hernam de grijsaard, niet zonder bedoeling, want Elisabeth en hij hadden zich reeds sedert eenige dagen afgevraagd wat het toch zijn kon, dat hun zoon zoo afgetrokken en neerslachtig stemde.

„Ik heb hen hier uitgenoodigd, vader."

..Mij dunkt dat het vrij wat hartelijker en ook beleefder ware geweest eerst tot hen te gaan."

„Meent gij ?" klonk het levendig, terwijl de jonge man het gebogen hoofd snel omhoog hief en den grijsaard vragend aanblikte. „Ik moet u bekennen, dat ik er wel een oogenblik over heb gedacht, maar de woning van mijn schoonvader is thans vol gasten en ik voel mij zoo weinig tehuis onder al die Europeanen,

Sluiten