Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Philip, en waartoe haalt gij u allerlei schrikbeelden door het hoofd ? Ik zal immers zoo spoedig mogelijk teruggaan."

„En dien tocht naar Sir Cecil opgeven, niet waar ?"

„Neen . . antwoordde zij aarzelend, „waarom zou ik dat ?"

„Omdat het uw terugkeer minstens tien a twaalf dagen vertragen zou en dat de Boeren Rhodestan nu eenmaal als den vijand hunner onafhankelijkheid beschouwen, zoodat het hun wel pijnlijk vallen moet de vrouw van een hunner onder zijn dak te zien vertoeven. Eleanor, zet gij niet alles op het spel door meê te gaan ?"

De ernst van den anders zoo luchthartigen jongeling trof haar diep. Het gevaar, waarvoor zij tot daartoe de oogen had willen sluiten, moest dan wel groot zijn, dat zelfs Philip het inzag. Gehoor gevend aan eene onweerstaanbare opwelling des harten, besloot zij hem haar gansche vertrouwen te schenken.

„Gij bepleit eene hopelooze zaak," sprak zij op gesmoorden toon: „Reeds toen Herman dien avond van hier wegreed, waren wij zoo goed als voor het leven gescheiden."

„Onmogelijk! Waardoor ?" klonk het verschrikt.

„Hij liet mij dien dag de keus tusschen hem

Sluiten