Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als ten huwelijk genomen heeft. — Jezus kiest de nauwste, de teederste, de rijkste, de onschendbaaiste van alle verbintenissen om ons te doen gevoelen, hoe innig en hoe vruchtbaar voor de christelijk gestemde ziel de vereeuigiug is, die haar God wel met haar hebben wil in zijnen Zoon door geloof en liefde. — Wat wacht men niet van een verbintenis met een aardschen koning! Hoeveel meer zal men dan van een goddelijke verbintenis kunnen verwachten!

II. De .Toodsche wet, iiare offerauden, hare plechtigheden, hare profeten, de prediking des Evangelies zijn niets anders dan de noodiging, die ons roept tot de bruiloft van Jezus, tot het geloof en de vruchten zijner menschwording. Door die bruiloft, die bij ons nog slechts aangevangen is door het geloof en de sakramenten des geloofs, is het schepsel aireede één geest en één hart met zijnen God: wat zal liet dan zijn, als die bruiloft voltrokken is ? Dan zal de Heer Jezus zijn bruid doen treden in de gemeenschap van al zijne goederen ; hij zal haar de volheid van zijne liefde doen genieten; hij zal alles in haar zijn ; hij zal haar eeuwig voor hem en in hem doen leven. Die vrijwillige weigering der genoodigden doet ons zien, dat de verbintenis met God geheel vrij ontstaat, en dat niemand er toe gedwongen of geprest kan worden, onulat het een onmiddellijke vereeniging van wil met wil, van hart met hart is, en dat het uit vrijen wil en met volle instemming is, dat men tot God en Jezus komt.

III. God laat zich door eene weigering en door den tegenstand des harten niet afschrikken. Hij is zoo begeerig om ons met zich te vereenigeu, alsof hij er het grootste voordeel bij had, in plaats dat hij in ons hart niets vindt dan armoede, dan ellende, dan bederf, terwijl dat hart daarentegen in God wijsheid, heiligheid, grootheid, rijkdommen en alles vindt wat een volmaakte, oneindige en onbegrijpelijke zaligheid uitmaakt. — Jezus is zelf het ware offer Gods, waarmede wij gemeenschap moeten hebben; hij is het offer van het christelijk verbond, het feestmaal zelf en de spijze van zijn

Sluiten