Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met uame noemt. — Jezus vereeuigt in zich de beide pascha's, het voorbeeldende en het pascha zelf. Het is om ons op te wekken, hem na te volgen, door met het paasch-avondmaal altijd de liefde tot het kruis en de bereidwilligheid om alles te lijden, wat God ons oplegt, te vereenigen; daarin toch bestaat het pascha des harten, het pascha, dat het evangelie van den Christen verlangt.

III. Wie zou niet gedacht hebben, dat de priesters en de oversten, overtuigd door de wonderen des Heeren, en vooral door de opstanding van Lazarus, alleen zouden bijeenvergaderen om Jezus als Messias te doen ontvangen en uitroepen ? Yreezen wij, dat, naar hun voorbeeld, de ondankbaarheid en het misbruik van het licht en de genadegaven Gods ons in een verblinding, aan de hunne gelijk, moge doen vervallen. — De plannen der menschen, schoon strijdig met die van Jezus in hun bedoelingen, zijn nochtans de middelen te hunner vervulling, door het bestuur zijner opperste wijsheid. Hoe onbegrijpelijk en aanbiddelijk is zijne wijze van doen !

IV. De goddelooze stelt op den godsdienst geen prijs dan voor zooveel hij zijn plannen en belangen dient. Wie durft zeggen, dat hij aan die verkeerdheid geheel vreemd is P Wie nu de wet alleen gehoorzaamt in zijn eigen belang, heeft zichzelven, en niet de wet lief- — Wie een feest alleen viert uit een bloot menschelijke beweegreden, ontheiligt dat feest in zijn hart,

V. De liefde wijdt alles, wat zij bezit, Gode toe. — De rijkdom heeft geen waarde dan voor zooveel hij Jezus of zijn leden ten dienste staat, uit liefde tot hem. — De verachting, die Jezus voor den rijkdom gevoelde, en zijn afkeer van alle zingenot beletten hem niet zich deze zalving te laten welgevallen: het is een beeld van de uitstorting der weldadigheid over den naaste en van aalmoezen over de armen. Alles is afbeeldend in deze daaen der heilige verborgenheden. Alles moet dienen om Jezus te vereeren in den tijd zijner groote vernedering, en om Judas te doen blozen

Sluiten