Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK IV.

EENVOUDIGSTE BEREKENINGEN BIJ IN- EN VERKOOP.

INLEIDING.

§ 131. Ieder, die van ruiling een beroep maakt, heet koopman of handelaar.

Als eenige kooplieden zich vereenigen, om voor gemeenschappelijke rekening handel te drijven, dan noemt men een dergelijke vereeniging vennootschap, ook wel maatschappij, compagnie of societeit.

Elke deelnemer wordt vennoot, ook wel compagnon of associé, genoemd.

§ 132. Makelaar noemt men den persoon, door wiens tusschenkomst kooper en verkooper tot elkaar gebracht worden. De kooplieden, die hij samen brengt, zijn jegens elkaar verbonden. H\j handelt op hun naam en voor hun rekening; het is hem verboden, voor eigen rekening handel te drijven in het vak, waarin hij makelaar is1). Het loon zijner bemoeiingen heet cou r tage. Fransch: courtage-, Engelsch: brokerage; Duitsch: Courtage, Sensarie).

Wil een koopman buiten zijn woonplaats handel drijven, dan maakt hij gebruik van een persoon, die op eigen naam, maar op last en voor rekening van den koopman handelt. Deze persoon, dien men commissionnair noemt, is rechtstreeks verbonden jegens den koopman, voor wien hjj koopt of verkoopt, en ook rechtstreeks jegens den persoon, van wien hij koopt of aan wien hij verkoopt. De vergoeding, die hij voor zijn bemoeiingen geniet, heet commissie of provisie, i Fransch: commission-, Engelsch: commission-, Duitsch: Commission, Provision). Zijn lastgever draagt den naam van committent.

*) Dit verbod bestaat reeds lang. Tegenwoordig zijn de makelaars, die er zich aan houden, öf schaarsch, öf in 't geheel niet te vinden. De oorzaak hiervan ligt in de bestaande toestanden. Krijgt een makelaar bijv. last, om 20 vaten suiker te koopen, dan komt het meermalen voor, dat hij van de verlangde soort niet minder dan 25 vaten krijgen kan. Hij koopt daarom 25 vaten, neemt dus 5 voor eigen rekening en handelt zoodoende tegen het verbod.

Sluiten