Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Opmerking. Deze wijze van inrichting der rekening-courant met wisselenden rentevoet is blijkbaar geschikt, om de berekening der renteproducten van dag tot dag b\j te houden.

8 187 Uit het voorgaande blijkt, dat de staffelmethode de meest nauwgezette oplettendheid vereischt, om tot een juiste berekenin* van het saldo van interest te geraken. Bovendien is de vorm van bewerking geheel verschillend van dien, waarin de rekening in het grootboek voorkomt. Daarom heeft men naar andere methoden omgezien, die, met opzicht tot het saldo van interest, dezelfde uitkomst geven en bovendien in overeenstemming z\jn met den vorm der rekening-courant. Hierin is men, zooals nader blpken zal, geslaagd voor alle gevallen, die in het voorgaande behandeld z«n. Maai fis de bankier voor elk saldo van kapitaal, dat hij in rekening-courant schuldig wordt, weinig of in 't geheel geen interest vergoedt, terwijl h« voor elk saldo van kapitaal in zijn credit een hoogere rente berekent, dan is de staffelmethode de eenige, die tot een juiste uitkomst leidt. (Vergeld S 196 en § 198*). In dit geval bepaalt men de rente, uit de som der renteproducten in het debet naar den hoogeren, uit die in het credit naaiden lageren rentestand; het verschil dezer beide bedragen is dan het saldo

van interest. 1)

di^tu^ het begin en het einde dier periode ingekomen is, ook al ligt de vervaldag van dien post buiten de periode, wordt door sommige theoretici als onjuist beschouwd. Zij wordt echter, blijkens mijn ervaring in de practp toegepast, ook door andere schrijvers, alsmede door handelsverenigingen, bijv. den ,Kaufmünnischm Vertin" te Crefeld, bevestigd. Meer dan voor eenig ander deel van menschelijk weten ge den voor den handel de woorden van J. B. Saï op de keerzijde van het titelblad: „De „ware wetenschap wordt niet opgebouwd uit meeningen, maar uit de kennis

,van hetgeen werkelijk bestaat."

Intusschen is ook van theoretisch standpunt de hier gevolgde methode te verdedigen. Een rekening-courant met wisselenden rentestand wordt gewoonlijk gehouden tusschen een bankier en zijn cliënten. Daarbij is de rentevoet meestal afhankelijk van de centrale bank, bij wie de bankier crediet geniet. Hij zal tegenover het crediet, dat hij geeft aan een cliënt steeds een crediet kunnen nemen bij de centrale bank en in den regel zullen beide operaties samengaan of spoedig op elkaar volgen. Nu is het logisch, dat de bankier in een bepaalde periode crediet geeft aan een cliënt op de voorwaarden, door hem afhankelijk gesteld van den rentevoet, in die periode bij de centrale bank genoteerd, waar hij zelf tegen dien rentevoet crediet neemt, althans nemen kan. Zie verder Hoofdstuk XV, § 428 v.v.

!) Zie ook Hoofdstuk XV, § 433*.

Sluiten