Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Colonies agricoles," zegt Dr. Sérieux, is een naam, die beter 't eigenaardige uitdrukt van die inrichtingen dan „asiles". Niets doet er denken aan ziekenhuis of krankzinnigengesticht. Het open-deur stelsel wordt er toegepast, te gemakkelijker daar de interneering geheel vrijwillig is: geen afsluitingen, geen tralies aan de vensters, geen uniform. Het bewakingspersoneel is zeer weinig talrijk. De inrichting, op een zekeren afstand gelegen van elk stedelijk centrum, in een vriendelijke streek, op een terrein geschikt voor den bouw van veldvruchten en groenten, is in werkelijkheid een landbouwkolonie, die den drinker de gelegenheid biedt tot handenarbeid in de open lucht.

In de inwendige inrichting heeft men alles vermeden wat zou kunnen doen denken aan een krankzinnigengesticht of zelfs aan een ziekenhuis. De zieken slapen niet allen in één groote slaapzaal, maar in kamers met één tot vier bedden. Den nieuw aangekomene brengt men bij genezen verpleegden, wier gezelschap en ge sprekken de machtigste suggestie zijn en den gezonken moed weer opheffen.

Alles komt samen om aan die drinkerkoloniën een huiselijk karakter te geven; het weinig talrijke personeel, de volkomen vrijheid van den zieke, de afwezigheid van uniform en van afsluitingen, de maaltijden, die gemeenschappelijk met den leider en zijn gezin worden gebruikt. In deze inrichtingen, en vooral in het modelgesticht Ellikon1), zou men zich in een groote boerderij

') L)r. Eugen Bleuler bespreekt op het Bazeler Congres van '95 in zijn voordracht over „Trinkerasyle" uitvoerig het gesticht Ellikon.

Sluiten