Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarnemer was, niet spreekt van de draaiing van het hoofd op den reis door de bekkenholte. Bij aangezichtsligging en stuit- of voetligging wil hij van geen kunsthulp weten. Portal kende de keei'ing op het hoofd, doch maakte er weinig gebruik van. Hem komt de eer toe de eerste te zijn geweest, die er op aangedrongen heeft op een voet te keeren. Mauriceau noemt deze manier van keeren wel in zijn werk doch deed zelf altijd versie op twee voeten. Daar de tang in de verloskunde nog niet bekend was, gaven bekwame accoucheurs de voorkeur aan eene voetligging boven eene schedelligging, terwijl het heel goed bekend was en Peu wijst er herhaalde malen op, dat bij langen duur eene schedelligging zeer gevaarlijk kan worden. In de werken van Mauriceau en Portal vindt men dan ook beschrijvingen van de handgrepen der keering en extractie aan de voeten, die tot in de nieuwste tijden niet verbeterd zijn.

Peu geeft in zijn werk te veel methode en te weinig eigen waarneming. Hij behandelt tal van gevallen, die hij nooit gezien heeft. Aangezien het boek voor operateurs en niet voor vroedvrouwen geschreven is, wordt het verloop eener natuurlijke baring als bekend verondersteld. Zoo terloops wordt dan ook slechts melding gemaakt van de liggingsverandering van het kind kort voor de geboorte en de hulp door het kind bij de baring aan de moeder verleend. Peu is een voorstander van de keering op twee voeten en noemt deze handelwijze de: „Methode pour tirer 1'enfant par les pieds". Verder dringt hij er steeds op aan de armen te ontwikkelen, voordat het nakomend hoofd geboren wordt.

Sluiten