Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geloof. Maar de juiste inkleeding dier gedachte komt toch eerst voor bij Jezus. Daar is het „die gelooven zal, zal behouden worden," de „levenwekkende substantie" ) van het Evangelie.

Paulus, de groote apostel van de rechtvaardiging uit het geloof, heeft slechts ontwikkeld, wat reeds was uitgesproken door zijn grooten Meester. Hij liet op die leer een helder licht stralen, door er bij te voegen: niet door ceremoniën der Mozaïsche wet zijn wij behouden.

Eeuwen daarna, toen de leer door de Kerk verminkt en vervalscht was, heeft Luther haar in hare eere hersteld. Naar de behoefte zijns tijcis stelde hij het „Sola F ide' tegenover de leer van de rechtvaardiging door de goede of verdienstelijke werken.

En dit dogma is gebleken eene macht, die bergen verzet. Zoowel de Roomsche werkheiligheid als het Calvinistische dogma der predestinatie 2) moest daarvoor het veld ruimen.

1 hans is voor dat dogma een derde crisis gekomen. Mocht het een oogenblik schijnen, dat het voor de nieuwe behoeften van onzen tijd geen levenskracht meer bezat, de oorzaak hiervan ligt niet in die leer op zichzelf, maar in eene dwaling, die als een domper haar licht ook nu nog dreigt uit te blusschen.

Het streven van de kerken der Hervorming — hoe

) p. 26. Lr staat: „celui qui croira," die gelooven zal, terwijl Mc. 16 : 16 heeft: i 7t{ttVj(txc.

") t. a. p. p. 28! Cf. Sabatier, Esquisse p. 249.

Sluiten