Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wettig ook op zichzelf beschouwd — om de „zuivere leer" te handhaven, heeft vele harer leden er toe geleid om twee zaken, die zeer onderscheiden zijn, met elkander te verwarren, namelijk de instemming van het verstand met de geopenbaarde waarheid, en de overgave des harten aan God. En zoo is men, min of meer onbewust, gekomen tot de leer van het heil door het geloof en de geloofsvoorstellingen ') (le salut par la foi et les croyances). Dit is de strekking van het „orthodoxisme," waarbij men voor het ware geloof noodig acht onderwerping aan het dogma van de onfeilbaarheid der Schrift.

Dit uiterste heeft als reactie een ander uiterste te voorschijn geroepen. Zekere theologische richting heeft, met de dwaalleer van het heil door geloofsvoorstellingen, ook de leer van het heil door 't geloof verworpen. De oorzaak hiervan was, dat men „foi en „croyances vereenzelvigde. Men meende een dieper begrip te kunnen vinden voor het ééne noodige. Men vond dat in de „liefde," de kyxirr,.

De bedoeling was goed, de conclusie verkeerd. Men keerde tot de Roomsche dwaling terug, alsof het heil door de vervulling der Wet zoude te verkrijgen zijn. De liefde zou zeker ons heil wezen, maar ons gansche leven lang God en den naaste volkomen lief te hebben is ons onmogelijk. Helaas! onze liefde blijft maar al te onvolmaakt!

') De fides qua creditur en de fides quae creditur.

Sluiten