Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

y.xTxySóvtst. Elders is hij „opgeheven in den derden hemel." Dergelijke beschouwing heerscht ook bij „de nederdaling ter helle."

Ten slotte haalt S. het dogma der schepping aan. Wanneer de kennis van het heelal zoo gebrekkig was, dan zullen ook de theorieën omtrent zijn ontstaan niet meer de oude waarde kunnen behouden. Slaat men het oog op de langzame en voortdurende evolutie van het heelal, van de gasachtige nevelvlek tot het uitstervende planetenleven onzer aarde, dan is het onmogelijk het ontstaan van het heelal aan een enkele scheppingsdaad toe te schrijven. De eeuwige Werkmeester kent geen ruste. „Hij werkt tot nu toe."

„De basis van het oude dogma der schepping was deze, dat God, de volkomenheid zelf, niet anders dan eene volmaakte wereld kon scheppen. Maar dit is gnosticisme. De oude Kerk, die dit dogma aanvaardde, kon nu de zonde alleen verklaren uit een zedelijken val bij Adam. En dat deed zij. Intusschen, den mensch der igde eeuw is het gebleken, uit de oude fossilen, dat de dood reeds geheerscht heeft vóór de zonde met den mensch in de wereld was gekomen."

Bij het erkennen van deze waarheden kan men het dogma der schepping, naar S. meent, niet meer in den ouden vorm aanvaarden.

De kern, de levensinhoud van elke godsdienstige gedachte moet onderscheiden worden van den vergankelijken vorm. Deze grondgedachte van prof. Sabatier's

Sluiten