Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gezien "), de Esquisse te noemen: la manifestation la plus puissante, la plus riche et la plus heureuse de cette conception.

In elk geval werpt het boek een helder schijnsel over het wezen des geloofs en den oorsprong der geloofsvoorstellingen naar de meening van het S.-F. Het doel — naar prof. Sabatier in eene voorrede zegt — is om den onverzoenlijken strijd die in onze dagen tusschen godsdienstig leven en wetenschap bestaat, tot een gewenscht einde te brengen. De verzoening van die beiden was in het bewustzijn van den schrijver het resultaat van den jarenlangen strijd, om de wetenschap eerlijk te kunnen dienen, en toch — vroom te zijn. En de blijde uitkomst, die voor S. daagde, wil hij duidelijk in het licht stellen, vooral ten bate van jonge menschen, die nu zoo vaak jaren lang aan twijfel ter prooi worden.

De hoofdgedachte van het werk is uitgedrukt in het motto: Quid interius Deo? — „Het gansche heelal is niet anders dan de uitdrukking van Gods wil" — zoo had reeds Ménf.goz gezegd. Welnu, het geheele boek ademt dezen geest. Als uiterlijke verschijningbestaat God niet. Zijne openbaring is alleen innerlijk, „omdat God, die geen phenomenaal bestaan heeft, zich niet kan openbaren dan aan den geest en in de vroomheid die Hij zelf werkt 2).

Uitgaande van deze hoofdgedachte bespreekt S.

') In Public, s. 1. F. ■) Esquisse p. 52.

Sluiten