Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Duitsche universiteiten gestudeerd. Toen zij den strijd aanbonden tegen het intellectualisme, waren zij gewis diep doordrongen van de behoefte aan eene hoogere eenheid der bestaande theologische richtingen, te meer daar, ook bij eene gewenschte eenheid, hunne krachten zoo klein zouden zijn tegenover de machten van bijgeloof en ongeloot. Hoe deze eenheid te bereiken ? Allereerst door de bekrompenheid te bestrijden van zeker orthodoxisme, dat de zaligheid deed afhangen van het al ot niet voor-waar-houden van kleinere of grootere leerwaarheden, en dat eindigt in leerheiligheid, al is dit nimmer met zoovele woorden gezegd: het gevaar, dat alle orthodoxie als haar schaduw vergezelt.

Vervolgens, naar men meende, door de rechtmatige grieven der linkerzijde tegemoet te komen ; te zorgen dat er verder geene aanleiding zou bestaan tot de beschuldiging, dat het „geloof' de wetenschap, ook in hare rechtmatig verkregen resultaten, hoogmoedig veracht; met die wetenschap te rekenen, en de substantie van het Evangelie te gieten in een vorm, geschikt voor onzen tijd. Hier deed zich de invloed gelden van den beroemden A. Vinet x), wiens geestesarbeid in zijn geheel niet zonder recht aldus is gekenschetst: dat hij den tijdgeest met het Evangelie wilde verzoenen. Niet: het Evangelie met den tijdgeest. Want daarvoor was Vinet te ernstig en te vroom Christen. Het was zeker

') Het Tijdschrift de „Revue chrétienne" bewoog zich langen tijd in den geest van Vinet; — tegenwoordig kan het als orgaan der Symbolo-Fideïsten in de eerste plaats worden beschouwd.

Sluiten