Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in één adem noemt met ethische waarde. Weer hetzelfde! Op de functiën der persoonlijkheid is genoegzaam gelet, maar de menschelijke individualiteit als krachts-centrum wordt niet genoemd.

Het is alsof Prof. S. worstelt met de taal om uit te drukken wat hij gevoelt, maar met dat al blijven de uitdrukkingen tamelijk vaag, te oordeelen naar de verschillende bezwaren tegen zijne voorstelling ook ten dezen ingebracht.

Tot nog toe was in de theorie gesproken over den vorm van het kennen; hier wordt eensklaps over de materie der kennis gesproken, welke al dan niet samenhangt met „de regels der activiteit van het i k die met dat i k al of niet ident is.

Maar kennis eener materie, ident met het subject, komt neer op zelfkennis en blijkbaar bedoelt S. wat anders. Meent S., dat godsdienstige kennis onlosmakelijk samenhangt met wetten of regels, waaraan het ik gehoorzaamt? Doch om wetten der natuur te kunnen constateeren, moeten wij eveneens uitgaan van regels in het i k, b.v. van de idee der causaliteit. Hierop heeft ook Prof. Berthoud willen wijzen; wij behoeven daarop

niet dieper in te gaan J).

Maar prof. Sabatier zal zeggen: dat bedoel ik niet. Want in de uitwerking der stelling spreekt hij weer over den vorm der kennis, immers hij wijst op de

') Zie boven blz. 141.

2) Berthoud t. a. p. p. 116, ss.

Sluiten