Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verplaatst op het terrein der wetenschap; wat den Duitschen vertaler der „Théorie" aanleiding gaf om het artikel over te zetten: Theologische Erkenntnisztheorie.

Of erkent S. in 't dagelijksch leven alleen religieuze kennis en wet ens ch appel ij k e kennis? Niet alleen in ongeletterde kringen zou het er droevig uitzien, indien dit zoo ware. Gelukkig, dat de hemel blauw, de velden groen, de bloemen welriekend, de vrienden sympathiek, de menschen — sommigen althans — karakteristiek blijven, zonder dat wij daarvoor eerst eene wetenschappelijke Encyclopedie behoeven te raadplegen! Helaas, nog in de hooge Alpenwereld der psychologie riekt het naar de studeerlamp.

Deze klacht zou hier ongegrond zijn, wanneer S. ons thans op het terrein der theologische kennis wilde voeren. Maar neen. Een oogenblik later staren wij weer in de diepten van het religieuze gemoed en vernemen niet zonder siddering, dat God zich alleen openbaart in de vroomheid. Wee den Gode vijandigen mensch! Wee den tollenaar! Wee eiken zondaar! Geen liefdemacht buiten hem, die hem vermag terecht te brengen. Geen geopende vaderarmen, „als hij nog verre was."

„Maar", hooren wij prof. Sabatier weder zeggen, „zoo bedoel ik het niet. Ik erken in den allereersten stap die een mensch naar God heen doet, reeds vroomheid. Ik bedoel alleen, dat elk beginsel van religieuze kennis onmogelijk is zonder een beginsel van gemeenschap met God".

Sluiten