Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

strekking om de bespreking van liet feit der zonde buiten de wijsgeerige behandeling van het feit der religie te houden, en eene „Tendenz" om de ontwikkeling der religie als een evolutie-proces te waardeeren. Deze twee gedachten hangen samen: waar men de evolutie-leer in de theologie brengt, daar wordt ook het feit der zonde verzwakt. Het is dus te verwachten dat prof. Ménégoz zijne gedachten hierover nader zal ontwikkelen. Maar neen! „Ce ne sont la que des nuances."

Wijlen prof. H. G. Ki.f.ijn heeft (bij eene bespreking van zeker werk van Drummond) >) met nadruk betoogd, dat de geheele beschouwing van het Christendom reeds in hare oorspronkelijke oorkonden, uitgaat van het feit dat de mensch door de zonde is afgedwaald en afgevallen van God. Alleen de idee van aberratie, niet die van evolutie der menschheid 2) is vereenigbaar met de grond-ideeën van het Christendom. Herstelling van de gemeenschap met God, die verbroken was, dat predikt het Evangelie.

En niet alleen van de zijde der theologen, maar ook in naam der wijsbegeerte is gezegd: het Christendom wil herstellen wat verloren ging, en gaat uit van het axioma: de mensch is een zondaar. 3) Bij eene zaak, die in de religie van zóóveel belang is, klinkt het

') In de „Stemmen voor Waarheid en Vrede".

'-) Natuurlijk is hier geen sprake van ontwikkeling van historische toestanden, beschaving enz.

s) Zoo ook Renouvier.

Sluiten