Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In 1720 trekt Wesley naar Engelands grijze academiestad, Oxford, waar hij klassiek gevormd wordt, den M. A.-graad verwerft, in de kennis der Logica bijzonderlijk uitblinkt en eerst als «diaken», daarna als «priester» geordend wordt. Doch niet als studiosus, ook als practicus maakt hij al dadelijk carrière: hij wordt leider der Methodisten-club (waarover later meer), spaart zijn penningen op voor de armen, bezoekt de klanken en vertroost de gevangenen.

Allereerst echter wekt die jonge athleet onze eerbiedige bewondering door zijne worsteling om het bloed van Christus deelachtig te worden, door zijn vurig en blankoprecht verlangen naar vrede met God. Hij is onrustig. Zijn moeder had hem geschreven dat hij zijn zielstoestand ernstig moest onderzoeken. ') Die trouwe, moederlijke hand, ons reeds zichtbaar in zijn jongelingsjaren, laat hem ook nu niet los: zij leidt hem door middel van correspondentie in de diepste theologische vraagstukken rond. 2) Is uit dit feit niet althans ten deele de latere, werkelijke gevoels-theologie van den zoon te verklaren?

Hij zoekt vrede met God. :!) Hoe dien te vinden?

be more particulaily eareful ol' the soul of tliis child,... that I may do my endeavour to instil into his minri the principlcs of Thv true rcligion and virtue.

1) \N hitehead, a. w., I, p. 386: I heartily wish, zoo schrijft zij hein, you would now enter upon a strict examination of yourself, that you niav know whether you have a reasonable hope of salvation by Jesus Christ.

2) Stevens, a. w., I, p. 40: Both (Joiin en Chaiiles, zijn broeder) seenied to turn instinctively to her, rather than to their father, whenever tlieir hearts were deeply moved by any religions anxiety or difficulty. Is dit nu naar de ordening (iods, die den man tot hoofd stelde? En Samuel Wesley was inderdaad een man en vader.

3) \an zijn jongelingsjaren schrijft hij zeer opmerkelijk: I believe, tilllwas about ten years old, I had not sinned away that «washing of the Holy (ihost^ which was given me in haptism ... But all that was said to me of inward obedience, or holiness, I neither understood nor remembered.. . The next six or seven years... I was mucli more negligent than before, even of ontward duties, and almost continually guilty of ontward sins, which I knew to be such, tliough tliey were not scandalous in the eyc of the world... Being

Sluiten