Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

standigheden een van God verordend beginsel? Mag daarvan onder Christenen als het ware een methode worden gemaakt.' Niemand die ook maar eenigszins de heerlijkheid der Verbondsleer gesmaakt heeft, kan er ja! op antwoorden. Ongetwijfeld mag het persoonlijke element ook in de Gereformeerde prediking nooit ontbreken; want ter laatste instantie zal het er op aankomen of ieder geloovige God zijn God noemen kan. i) Maar dit is het Individualisme niet. Tot zulk een persoonlijke belijdenis moet men komen in den wet] van het Verbond: eerst een zuigeling, dan een jongeling, eindelijk een man, een bewuste persoonlijkheid: eerst zuigeling, natuurlijk en geestelijk; dan jongeling, natuurlijk en geestelijk; daarna man, natuurlijk en geestelijk, maar beiden telkens saamgebonden door den band van het Verbond. Of beter gezegd, saamgebonden als uitvloeisel van het Genadeverbond; want niet bij den enkelen persoon in de eerste plaats legt God hel verband tusschen natuur en genade, doch bij het menschelijk geslacht dat aan de Kerk d. i. aan de geestelijke dingen wordt verbonden. 2) Zoo vindt dan ieder bondeling van achteren in de wortelvezelen zijner existentie op volheerlijke wijze dooreengevlochten het werk van God den Schepper en Herschepper, het werk van natuur en genade.

Krachtens dit Verbond nu zijn ook de kinderen erfgenamen van het rijk Gods.

Niet alzoo bij het Methodisme.

Het is een fundamenteele dwaling van het Engelsch

1) Daarom vraagt <lc Heidelberger: Wat is uw eenige troost? Hoe vele stukken zijn u noodig te weten'? Drie stukken: 1. Hoe groot mijne zonden en ellende zijn, enz.

2) Dr. A. KuYPF.it, Hel Calvinisme, p. 57: Verbond en Kerk zijn niet hetzelfde. Het Verbond biiult Kerk en geslaeht saam, en het is God-zelf die in zijn Verbondstrouw den samenhang tusschen de Kerk en ons mensclielijk geslacht bezegelt.

Sluiten