Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tf)g [Jièv nara ZiueMav ino rov Ié§rov, tijg èv t<J> Ioviq) kóAtto) vjtö rvaiov do/urlov Aip'oftaQfiov uarexofxévris öeivüg avrovs èxlegev. (48. 7) De hac re igitur senatus etiam sine nuntio satis compererat. Immo hoe dicit Tiberius: praesertim huc animus attendendus est, quod Italia . . indiget, etc.; hacc ren, quamquam multo majoris momenti est, quam illa, de qua aediles monent, tarnen usque adhuc neglecta est. Ergo quod legitime positum est; vis ejus est explicativa.

Tum Mayenus mirura in modum pauca exempla protulit, ubi quod verbis praetereundi addendique subjeetum est, ut: Auct. Bell. Hisp. 10, 2: suo loco praeteritum est, quod equites ex Italia . . venissent. Quod addit praeteritum est idem valere atque non comtnemoratum est, supra x) vidimus etiam non commemoro sic conjunctum esse. Plin. Ep. III, 9, 6: addiderunt Baetici, quod simul socios ministrosque classici detulerunt nominatimque in eos inquisit i o li e m p o s t u 1 a v e r u n t. Geil. VI,7, 5: addebat etiam, quod ad praeverbium tum ferme acueretur. De quibus satis sit admonere. quid de liac similibusque formisjam dixerim.

Postremo Plin. Ep. II, 11, 6: annotatumque experimentis quod etc., de quo loco etiam supra videndum est. 2) Ejusdem generis sunt omnia exempla Gelliana, quae profert vir doctus. 3) Praemitto haec, ut sunt illi Pliniano simillima: Geil. XI, 1, 6: non abs re esse putavi notare, quod M. Cato aliter dixit. XIX,

1) P. 20.

2) P. 18.

3) 1.1. p. 18.

Sluiten