Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van de linkerarm en been was sterk verminderd en er bestond eene duidelijke spieratrophie van de intcrossei, thenar, hypothenar, quadrieeps en buikspieren. Er ontwikkelden zich spastische toestanden der extremiteiten, met sterk verhoogde reflexen. Intentietremor was aanwezig. Nystagmus ontbrak. De sensibiliteit (tastzin, pijnzin, etc.) was ongestoord. Eene scandeerende spraak ontbrak. Af en toe klaagde patiënt over pijn in de beenen. Langzaam nam patiënt in krachten af en in hulpbehoevendheid toe. 24 Mei 1893 wera geconstateerd, dat patiënt reeds eenige dagen zich ziek gevoelde en hooge voortdurende koorts had. De pols was frequens, mollis en parvus. De respiratiefrequentie was 24. De ictus cordis was niet te voelen. De cordoflieid was verplaatst naar links. Hare grenzen waren: naar boven tot den 5den rib, naar links even buiten den mammillairlijn, naar rechts een vinger breed van den linkersternaalrand. Nergens werden rhonchi gehoord. Patiënt verzwakt steeds meer, braakt af en toe en wordt vooral inspiratoriscli kortademig. Achter onder worden nu beiderzijds droge en enkele vochtige rhonchi gehoord, zonder dat er demping aanwezig is. Den 4tlen Juni had patiënt overal voor en achter rhonchi en vooral links achter onder bronchiaalademen met geringe tympa-

Sluiten