Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit eene groote zich naar de peripherie uitbreidende tuberkel. In de meeste gevallen nam 't pericard deel aan de aandoening, echter meestal alleen als eene eenvoudige pericarditis. ')

Microscopisch vertoont de hartspiertuberculose een beeld geheel overeenkomend met dat der tuberculose in andere weefsels, n. 1. epitheloide cellen in conglomeraat gelegerd met, hier meest talrijke, reuzencellen, soms min of meer sterke lymphocyten infiltraten, verkazing en zonder bloedvaten. De hartspiervezels blijven volkomen normaal tot dicht bij den tuberculeusen haard. Dan worden de spiervezels atrophisch, de dwarsstreeping gaat verloren, hunne kernen verdwijnen, terwijl de tuberkel zich ten hunnen koste vergroot. Deze ontwikkelt zich primair in 't bindweefsel, 't welk tusschen de hartspiervezels voorkomt, waarbij 't de aandacht trekt, dat daar waar de tuberkels eenen grooten omvang bereiken, meestal eene sterke bindweefsel-vermeerdering in de hartspier plaats vindt. Hetgeen wijst op eene zeer chronische ontwikkeling in die gevallen, ook al verliep 't ten slotte zeer vlug. Volgens Klob zou de verspreiding langs de capillairen

1) In vele gevallen vindt men ook de teekens van een oude pericarditis (eigen gevallen) welke tot eene hyaline verdikking aanleiding heeft gegeven.

Sluiten