Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

CjjHjjOoNa zijn ongeveer isotonisch met de lichaamsvloeistoffen; de getallen voor Na2S04 en K2S04 wijken echter belangrijk daarvan af.

Het vrije nucleohiston, dat ontstaat, wanneer b.v. eene oplossing van calcium-nucleohiston met niet al te zwak azijnzuur wordt behandeld, (waardoor het calcium er aan onttrokken wordt) is onoplosbaar in water; men kan het door azijnzuur veroorzaakte neerslag met water uitwasschen, totdat het waschwater volkomen neutraal reageert; van het praecipitaat blijkt dan niets in het water opgelost te zijn. Dikwijls vertoont het waschwater bij de laatste uitwasschingen eene uiterst geringe opalescentie; er is dan evenwel zoo weinig eiwit in de vloeistof aanwezig, dat salpeterzuur geen troebelheid veroorzaakt en de xanthoproteine reactie met de versterking door ammoniak slechts zeer zwak is. Wanneer eene zoo geringe hoeveelheid eiwit nog eene zichtbare opalescentie veroorzaakt, dan is dit eiwit waarschijnlijk niet opgelost, doch zoo fijn verdeeld , dat het door centrifugeeren of filtreeren niet geheel te verwijderen is; en al mocht deze meening onjuist zijn en dus een spoor van het vrije nucleohiston in water oplossen, dan is de hoeveelheid hiervan toch te gering om in aanmerking te komen.

Volgens de opvatting, dat het calcium-nucleohiston een zout is, moet, nadat het calcium door azijnzuur er aan onttrokken is, het nucleohiston als zuur overblijven.

Dat nu het op bovenstaande wijze van azijnzuur bevrijde neerslag werkelijk een zuur is, kan gemakkelijk daardoor aangetoond woi-den, dat het alkaliën b. v. ammoniak bindt. Voegt men n. 1. bij het in water gesuspendeerde neerslag een weinig verdunde ammoniak,

Sluiten