Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet. Wicquefort klaagt ') bij Lionne, dat de thans Donderdags uit Parijs verzonden brieven niet vroeger aankomen dan voorheen, toen de verzending op Zaterdag-ochtend plaats had, namelijk op den eerstvolgenden Dinsdag. Dit was te wijten aan den graaf van Taxis, die ook de aankomst van de Haagsche ordinaire te Parijs, door haar van een Donderdagsche in een Woensdagsche te veranderen, met geen minuut vervroegd had. Die klacht schijnt niet zonder uitwerking te zijn gebleven, want don 15^011 Maart 1662 kon Wicquefort een brief van Lionne van den 9<le" beantwoorden, terwijl zulk een antwoord vroeger een tusschenruimte van veertien dagen vorderde. Wicquefort uitte daarom niet meer zijn ergernis over te late ontvangst der brieven van zijn beschermer, wel over de aanmatiging van Taxis, die het dikwijls door de vingers zag, dat de voor Frankrijk en de Republiek bestemde pakketten te Brussel opgehouden en geopend werden. „Het is ook onbillijk," zegt hij ergens, „dat de Graaf al het port opstrijkt, hetwelk den Koning, zonder nog van dezen Staat te spreken, jaarlijks over de 50.000 livres kon opleveren 2). Men begint hier in verzet te komen tegen de dwaasheid, dat men in zijn eigen land de kommiezen en kantoren van een postmeester des Konings van Spanje moet dulden. Men wil ook niet langer, dat de post over Spaansch grondgebied zal gaan. Vooral is Amsterdam daartegen gekant. Het overweegt de mogelijkheid om den verbindingsweg met Parijs te leiden langs Maastricht, Luik en Sedan, en dien met Italië, uitgezonderd de over Duitsch-

landsche brieven naar en van Frankrijk door boden van Amsterdam en andere Hollandschc steden tot Antwerpen en vandaar verder vervoerd werden door kommiezen van graaf Taxis, totdat zij arn de Fransclie grenzen door Fransche kommiezen werden overgenomen.

®) N. 1 Febr. 1662.

8) Tijdens den Devolutie-oorlog dwong Louvois den graaf van Taxis de verzending van de Hollandsche post aan Frankrijk af te staan, terwijl bij in 1669 hen, die te Amsterdam bet postbestnur in banden badden, noodzaakte op denzelfden voet een overeenkomst met Frankrijk te sluiten. (Ie Jeune bl. 90)

Sluiten