Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In het eerste geval zal de werkman, zoo hij geen ander werk krijgen kan, recht op uitkeering moeten hebben. Wil de werkman de overeenkomst niet hernieuwen, dan moet men aannemen, dat er geen recht op uitkeering is.

Verder geeft het wetsontwerp in sommige gevallen zoowel aan den werkgever als aan den werkman het recht, de arbeidsovereenkomst te verbreken. Aangenomen moet worden dat, zoo dit door den werkgever geschiedt, geen uitkeering kan volgen, zoo dit door den arbeider geschiedt, wél. Naar dezelfde ratio legis zal, bij eigenmachtig verbreken van het contract, zonder dat de wet daartoe recht geeft, geen uitkeering kunnen volgen, zoo dit door den werkman geschiedt, wél als de werkgever het doet.

Nu zullen er gevallen voorkomen — wij wezen er reeds boven op — waarin het moeilijk uit te maken is of de arbeider de oorzaak is van de verbreking der overeenkomst, dan wel de werkgever; waarin n.1. door de houding of 't karakter van één of van beide partijen samenwerken onmogelijk is. Deze gevallen zijn nimmer onder een wet te brengen, zoodat wij ook in deze gevallen alleen moeten vragen: wie heeft het contract opgezegd, en was daarvoor een wettige reden? We erkennen dat hierin een groote onrechtvaardigheid kan liggen, maar er is geen uitweg.

Bij geschillen over het arbeidscontract zal de bevoegde rechter uitspraak doen en daarnaar zal de verzekering zich moeten richten. Voor de gevallen die niet voor den rechter zijn gebracht, zal een bizondere wijze van beslissing moeten worden gegeven. De arbitraire rechtspraak van onze kamers van arbeid zal daarbij nooit als richtsnoer kunnen dienen, omdat daar 't dwingend karakter ontbreekt en partijen nóch verplicht zijn te verschijnen, nóch verplicht zich aan de uitspraak te onderwerpen. In Duitschland is, bij de nieuwe

Sluiten