Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moet beoordeelen, eenigermate op de hoogte moeten zijn. In een grootere gemeente is dit zonder invoering van een wijksysteem niet te bereiken.

Om verder eene geregelde aanraking tusschen bezoekers en armen te bevorderen, wordt veelal voorgeschreven dat de eerste zijn gezinnen geregeld, b. v. tenminste éénmaal in de 14 dagen, moet bezoeken. In verband daarmede wordt te Elberteld geen enkele ondersteuning voor langer dan 14 dagen verleend.

Het Elberfelder stelsel bevat eenige elementen — men zal het moeten toestemmen — die een waarborg opleveren dat niemand in werkelijk behoeftige omstandigheden zonder hulp zal worden gelaten. Van vrijwillige, onbezoldigde armbezoekers mag men eerder te groote weekhartigheid dan het tegendeel verwachten. Waar zij nu aan den eenen kant volkomen van de omstandigheden van het geval op de hoogte zullen zijn en anderzijds op de beslissing een overwegenden invloed zullen hebben, mag men hopen, dat het lot der armen veilig zijn zal. ■)

') ^ erscliillende ouderdeeleu van het. stelsel hebben het onderwerp uitgemaakt van praeadviezen en besprekingen van den Yereiu fiir Armeupflege uud Wohlthatigkeit.

De vraag, of aan de armbesturen een tarief als leiddraad (hetzij dan minima, gemiddelden, of maxima voor alle denkbare samenstellingen van gezinnen) moet. worden gegeven, of dat zij geheel vrij moeten worden gelaten en in liet eerste geval, hoe hoog het tarief moet zijn en hoe, bij de afleiding van de feitelijk te geven ondersteuning uit dat tarief, met de andere inkomsten, in het bizonder niet giften van de particuliere weldadigheid, moet worden gehandeld, is in eenige interessante gesehriftjes door die V ereenigiug uitgegeven, behandeld:

Helt 19. Gruudsatze über Art uud Hólie der T nterstiitzungeii, van Cuno eu vos Dkhn-Rothfelser, (1894).

Heft 39. Existenzminimuni iu der Armeiiptlege. Anrechuung der Leistungeu der Privatwohlthatigkeit und Invalideurenten, van Dr. Schmidt eu Cuno, (1898).

Sluiten