Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het gemiddelde uit de gevonden getallen werd als „de reactietijd" voor een bepaald persoon aangenomen. Voor de berekening schrapte hij die getallen, welke ver boven de voorafgaande en volgende uitstaken, vervolgens nog die, waarvan de reagent verklaarde, dat de proef mislukt was.

Ter vergelijking der verschillende personen gebruikte hij de gemiddelde waarde van de eerste serie proeven, om zoodoende de oefening uit te sluiten. Hij vond als waarden van 7 personen, die in ouderdom enz. veel van elkander verschilden, getallen, die tusschen 0.3576 en 0.1295 sec. gelegen waren.

Van 't meeste belang was, om goede resultaten te krijgen, dat de opmerkzaamheid steeds gespannen bleef. Daarom werd een voorsignaal gegeven, dat het ontstaan van den prikkel voorafging. De tusschenpauze was + l/2 secunde. Het schrikken, veroorzaakt door de inwerking van den prikkel, zonder dat men hem verwachtte, had ten gevolge dat de tijden verkort werden.

Bij zijne onderzoekingen varieerden de tijden van eenige normale personen van 0,136 sec. tot 0,214 sec. Steeds werd met de rechterhand gereageerd.

Ook de intensiteit oefende een invloed uit. Zoo vond hij, wanneer 6 electrische vonken van opklimmende intensiteit als prikkel gebruikt werden, een daling der getallen van 0,159 tot 0,123 sec.

Tevens zijn opmerkzaamheid, oefening en vermoeidheid, factoren waarmee rekening moet gehouden worden. Zoo nam de tactiele reactietijd bij een persoon, met wien ieder halr jaar één serie proeven genomen werd van 0,217 tot 0,172 sec. af. Een tegenovergestelden invloed heeft de vermoeidheid, doch treedt een verlenging eerst op na langdurig experimenteeren. Koffie en thee gaven een negatief resultaat, alleen Bacchus deed zijn invloed gelden en verlengde den tyd, na gebruik van twee flesschen wijn, van 0,1904 tot 0,2904 s.

J. von Kkies en Auerbach !).

Een correct antwoord op hunne vraag: hoeveel tijd verloopt.

:) Archiv für Physiologie, 1877.

Sluiten