Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van een der schrijfstiften een stroom, dan wijkt deze zoolang uit zijn ruststand, als de stroom doorgaat.

In een keten zyn opgenomen, de electromagneet van een der drie schrijfstiften van de slede, de contrölehamer en een commutator. De weerstand, dien de stroom ondervindt is nog al beduidend; vandaar dat steeds een sterke stroom geeischt wordt. De stroom mag niet te sterk zijn; is hij aan den anderen kant te zwak dan verkrijgt men geen uitslag van de schrijfstift. In het eerste geval loopt men gevaar, dat de stift, zooals ons wel eens overkwam, door haar elasticiteit in plaats van één, twee uitslagen deed. Is alles in orde, de verschillende schroeven nog eens aangedraaid, dan wordt de chronograph, die door een zwaar gewicht gedreven wordt, aan het loopen gemaakt. Het vereischt eenigen tijd, voordat de rotatie van de trommel groot genoeg is; intusschen wordt de contrölehamer op de bekende wijze gesteld en de stemvork van de chronograph door een galvanischen stroom in trilling gebracht. Op commando van den experimentator, die op 't geschikte oogenblik de slede in schrijfcontact brengt, verbreekt een helper, die bij den contrölehamer staat, den stroom van den hamer. Deze valt en sluit den stroom. Tegelijk wijkt de schrijfstift af en opent die vervolgens weer, waardoor de schrijfstift weer in zijn normalen stand terugkeert. Hierop wordt de slede weer in haar ruststand teruggebracht en de chronograph stil gehouden. Is de slede in schrijfcontact gebracht dan schrijven de stemvork en de schrijfstift twee spiraalvormige lijnen op de beroette trommel. De spiraal door de stift van de stemvork opgeschreven is golvend. Iedere golf is l/soo seconde. In den tijd, dat de stroom doorgaat, wijkt de spiraal van zijn richting af. De duur hiervan kan dus met het aantal golvingen vergeleken worden. De bepaling geschiedde op de wijze, als door Wundt aangegeven. De tijd zoo gevonden, represeneert dan den valtijd voor een bepaalden stand van den contrölehamer.

Wij stelden ons echter niet tevreden met één bepaling. We maakten steeds een geheele reeks van opnamen om het kleine

Sluiten