Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verschil, dat soms door 't aftellen ontstaat, te elimineeren.

Ook hier was onze volle aandacht op den contrölehamer gevestigd. Alle schroeven werden nog eens nagezien, de klemmen waarmede 't apparaat op tafel was bevestigd nog eens aangedraaid, en dan de draden die de apparaten onderling verbonden gedurende 't experiment niet veranderd.

Is de valtijd van den contrölehamer bepaald, dan wordt de chronograph uitgeschakeld, en kan de contrölehamer in de keten met de overige instrumenten opgenomen worden. Vóór en na een reeks proeven, werden een reeks controleproeven genomen, om aldus den juisten tijd van de chronoskopische eenheid te bepalen.

Men zou er toe kunnen besluiten om tegelijk bij 't bepalen van den valtijd den chronoskop in de keten op te nemen om dan direct de absolute waarde van de chronoskopische eenheid te kunnen berekenen. Afgezien van de groote tijdverspilling, die toch altijd nog met deze bepaling gepaard gaat, zou deze waarde alleen gelden, wanneer de stroomsterkte dezelfde bleef. AVe hebben echter gezien, dat de stroomsterkte, die we bij de bepaling der reactietijden noodig hadden niet absoluut constant behoeft te zijn, mits we weten dat zij binnen de capaciteit van den chronoskop gelegen is. De absolute waarde van de chronoskopeenheid is tot op zekere hoogte afhankelijk van de sterkte van den stroom.

Om den invloed van koude en warmte op de uitzetting van de verschillende metalen, en daardoor om den duur van den valtijd na te gaan, en zoo hij al bestond, deze te elemineeren, werden minstens driemaal per week de chronograph en contrölehamer vergeleken. Hoewel deze invloed steeds zeer gering was, daar in 't experimentenlokaal steeds nagenoeg dezelfde temperatuur heerschte, konden we daardoor een indruk krijgen van de gevoeligheid van onze instrumenten. Nog met een anderen factor moest rekening gehouden worden, n.1. dat slechts

Sluiten