Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Berekening v. d. |' Berekening van de

ji gelieele serie. I lste helft. 2de helft.

Datum.

I

Tijd.

Aantal.

Musculaer. Sensorieel.

Kraepelin's gemiddelde.

Fechner's gemiddelde.

Arithmetisch gemiddelde.

Arithmetisch gemiddeldo variatie.

Kraepelin's gemiddelde.

Arithmetisch gemiddelde.

Krap pel in's gemiddelde.

Arithmetisch gemiddolde.

13h 1903 v.m. 10*5, 35 s. 257,9 297,3 262,8 78,7 I 249,8 245,7 296,8 283.8

14/< 1903 v.m. 930 55 277,5 194,2 326,(5 111,7 274,2 323,6 277,5 880

lo/1 1903 v.m. 10*> 50 S. 253,7 226,5 297.1 92,1 260 290,3 236,5 303,9

18/7 1903 n.m 3 ' \ Ü? 166>4 155'3 171>6 26>2 168 ~ 100 —

*30 S. 16,,3 166,4 179.4 38,3 157 — 175 —

20/7 1903 v m 9» * 30 ; M- 206>8 192-2 246'9 63 — — — _

1 .m. , 30 s_ o1(3o 1(j2,2 252,9 66,3 — — — —

I. De reactietijden schommelen van 278 <r tot 166 <7.

Het is mogelijk, dat de eerste tijden gedeeltelijk onder invloed van gebrek aan oefening ontstaan zijn, en dat hoogstwaarschijnlijk deze schommelingen grootendeels door den affectieven toestand, in dit geval de exaltatie, verkregen worden. De absolute waarden zijn vrij groot. Medicamenten of andere omstandigheden hebben deze niet veroorzaakt. Het zijn dus grootendeels pathol. factoren die hiervoor in aanmerking komen.

II. Het gemiddelde van alle S. R. bedraagt 224 <r.

M. R. „ 217 <r.

III. Het Ff.chnkr sche gem. is, uitgezonderd de eerste reeks steeds kleiner, 't arithm. gemiddelde grooter. De curven zullen dus sneller stijgen dan dalen. De intercurrente prikkels geven dus steeds aanleiding tot toename der reactietijden.

IV. De arithm. gemiddelde variatie schommelt tusschen 111 en 26, wat gedeeltelijk kan verklaard worden door 't intelligentie defect,, deels door de hypervigiliteit waardoor patiënt steeds, ondanks onze vermaningen, afgeleid werd.

^ ■ Vermoeidheid en oefening laten zich moeielijk beoordeelen; nu eens is deze. dan die overheerschend. Het is waarschijnlijk, dat deze afwisseling afhankelijk is van den affectieven toestand van den patiënt.

Patiënt: Willem de Jong.

Ouderdom: 5G jaar. Landbouwer.

Begin van de psychose: 1893.

Opgenomen in de kliniek: 20/11 1900.

Patiënt heeft aanvallen van exaltatie en kwaadaardigheid met neiging tot logorhoe, hij slaapt dan heel weinig en gooit alles stuk. Duur van die aanvallen wisselt tusschen 1 en 2 maanden. Licht intelligentie defect. Myositis rheum. chronica.

Diagnose: Mania periodica.

Verloop: Langzaam treed het vrije interval op.

Sluiten