Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

III. Driemaal vindt men voor het Fi:cHKER'sche gemiddelde meer dan een waarde. De curve vormt dus een plateau. Een instelling op een bepaalden reactievorm is bij dezen patiënt niet mogelijk.

A I. De gemiddelde variatie is te groot.

V. Reeds uit de geringe afwijking van het kraepelin'sche en arithmetische gemiddelde blijkt, dat oefening en vermoeidheid geen grooten invloed kunnen hebben.

Patiënte: Wegs (Hallè).

Ouderdom: 26 jaar. Ongehuwd. Dienstbode.

Begin der Neurose: Juni 1901.

Opgenomen in de kliniek: 12/11 1903.

Pat. is prikkelbaar en gauw vermoeid. Sedert eenige weken dyspeptische klachten, daarbij veel last van hoofdpijn en lichte angstaanvallen. Er bestaat geen intelligentiedefect.

Diagnose: Neurasthenie met angst.

Verloop: Langzamerhand treedt verbetering op.

ij Berekening v. d. I! Berekening van de |j geheele serie. Ij 1ste helft. I 2de helft.

Datum.

Tijd.

Aantal.

Musculair. Sensorieel.

Kraepelin's gemiddelde.

Fechner's gemiddelde.

Arithmetisch gemiddelde.

Kraepelin's gemiddelde variatie.

Kraepelin's gemiddelde,

Arithmetisch gemiddelde.

Kraepelin's gemiddelde.

Arithmetisch gemiddelde.

30/11 1903 n.m. ls° 60 S. 150 141 160 29 j 155 I 165 145 I 155

2/12 1903 nm $ 16 M- I 110 111 112 12 — — — 1 — ' 1 n-m' j 20 S. 121 140 128 28 | — | — - ! -

I. De grove oefening heeft op den duur der reactietijden waarschijnlijk geen invloed uitgeoefend. De absolute waarden zijn normaal, de schommelingen misschien iets te groot.

II. De M. reactietijd bedraagt 110 cr.

» S. „ „ 121 <r.

III. Het fechner'sche gemiddelde noch 't arithmet. geven aanleiding tot aanmerkingen.

I\ . De gemiddelde variatie is te groot.

\. Daar in de eerste serie geen grove oefening is waar te nemen, moet men 't er waarschijnlijk voor houden, dat deze zeer weinig invloed heeft uitgeoefend.

13

Sluiten