Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Deze oplossing deed bij onderzoek in het buisje den zilversol coaguleeren. Dan werden 30 cc. verdund tot 250 cc. Indien deze niet coaguleerden werd overgegaan tot t onderzoek van eene verdunning van 35 cc. op 250 cc. enz. Indien ten slotte werd gevonden dat eene verdunning van 36 cc. tot 250 cc. wel en van 35 cc. tot dat zelfde volume niet coaguleerend werkte dan nam ik als grensverdunning aan die van 35,5 cc. op 250 cc. gebracht. Het is duidelijk, dat op die wijze ook met de waarneming van de verdunning, die niet coaguleerend werkt rekening wordt gehouden.

't Was niet mogelijk de twee grenzen dichter tot elkaar te brengen: tusschen gelegen verdunningen gaven nl. twijfelachtige verschillen met de tint van de contrölebuis.

Wanneer men deze wijze van werken nagaat dan ziet men dat 't bereiden der verdunningen zoo nauwkeurig mogelijk geschiedde: er was steeds op gelet de standaardoplossingen van zulke verdunning te kiezen, dat het afmeten van kleine volumina's vermeden kon worden. Wat den tijd betreft, die er tusschen het druppelen van den sol en het waarnemen verliep, werd er steeds opgelet, dat deze bij alle proeven dezelfde was.

Ten slotte dient vermeld te worden dat voor de zuiverheid van het water de meeste zorg werd gedragen. Het was twee keer gedestilleerd, de laatste maal over met bariet alkalisch gemaakt permanganaat. De koeler van dendestilleertoestel was van zuiver tin terwijl het water steeds in een goede sluitende stopflesch in een afzonderlijk lokaal werd bewaard, waar geen verontreiniging der lucht kon voorkomen.

Sluiten