Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

indien het woord althans geen korte a heeft (vgl. ohd. lat. par); daarnaast echter paorj paren (ww.).

Verkort werd ao tot 6' in bró'tnal braambes (ohd. bramberi, zie Klnge i. v. brombeere); tot a in wafpl (ond. wafla).

§ 106. Het praet. pl. der sterke verba van de 4e en 5e klasse heeft regelmatig ao uit a, b.v. aotj aten (os. atun), gaovj gaven (os. gabun), braokj braken (os. brakun), maotj maten (got. mêtnn).

Opm. StolJ stalen, heeft o, naar analogie van het part. perf; Io zj lazen naast regelmatig laoz,i.

§ 107. Germ. a werd 0' in: bhrzj blazen (ohd. blasan), bröjj braden (mnd. braden), gön gaan (ohd. ags. gan), sto'ii staan (ohd. os. stan).

Opm. Ook slo-n slaan (ohd. os. slahan) heeft ö' naar analogie van gö'n en stö'ti.

§ 108. Germ. a werd oe onder invloed van voorafgaande w in: ivoer waar, bvnw. (os. ohd. war), woe waar, bijw. (ohd. hwar), zwoer zwaar (os. swar), en met syncope van de w in: koedkwaad (mnd. quat), koeljk kwalijk, koejóng kwajongen.

§ 109. Germ. a + w komt voor als:

aw in: klaw klauw (ohd. chlawa) en het daarvan afgeleide klawwj krabben, law lauw (ohd. lao), gaw gauw (ohd. gahi);

a~w in fhrw, verb. vorm flawwj-,

ouw in: blouw blauw (ohd. blao), pouw pauw (lat. pavo);

O'uw in nruw rauw (ohd. mhd. ró, gen. rawes).

Opm. 1. Paus luidt po'us (lat. gr. papas). In (ougs)braop wenkbrauwen (ohd. brawa), werd a regelmatig ao voor j uit if.

Opm. 2. Indien kna-wald knauwen en weewste wauwelen teruggaan op een wortel met a behooren deze woorden hierbij.

Umlaut.

§ 110. Jongere umlaut: ao werd regelmatig tot aö, b.v.

draöj, draöds3 (mv. en dim. v. draod), daölko kraai (ohd. dahele, zie Kluge i. v. dohle), haör.ig harig, biiökskj (v. baok), kciöm kaam (got. *kêmi), klaön klaren (vgl. mhd. klaêren, zie Wdl.) maötto (v. maot), scïöpkd (v. sao/j).

§ 111. Oudere umlaut: In sommige woorden vinden we ie

Sluiten