Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

V'rndi vinden; vó'nd, vó'nti (met verscherping van d tot /), gjvó'ndj,

Winna winnen; wó'nt, wó'ntj, gjwómu (naaranalogie van vvnda en bindt).

Bjginna beginnen; bsgós, bigósta, b.igo's naast bagónnd.

Geheel zwak zijn:

k/iimmj klimmen; klitmda, goklump.

zwumnu zwemmen ; zwumdj, gazwump.

§ 213. Klasse IV. Onfr. Ps: e (/) — a — a — o («).

Limb. Serm: ë — a — a ö.

Maastrichtsch: ë (r) — ao — ao o\ b.v: brrkj breken; braok, braokj, gjbnrkj.

Stch stelen, heeft in het praet. stol, stöh (zie §§ 46, 106 opm.).

De verba, wier stam eindigt op k, verkorten in den 2"' en 3en pers. sing. praes. ind. hun stamklinker tot i, in den 2" peis. plur. tot e, b.v: brckj breken; b/iks, brik, brek; sprekj spreken; spriks, sprik, sprek; stek.) steken; stiks, stik, stek.

De verba si-rj scheren, stëh stelen, zwerj zweren, veranderen in den 2" en 3"' pers. sing. praes. ind. hun stamklinker in en: senrs, senrt; stenls, steult; zweurt.

De imper. sing. heeft den klinker van den infin; de imper. pl. is gelijk aan den 2 " pers. pl. prats. ind. lurk, brek.

Vermelding verdienen:

Kó'nu komen, met verkorte vocaal, evenals in den 1'" pers. sing. praes. ind. kóm; 1°, 3e en 2C p. pl. kómi, kómp; part. gJkirnu.

De 2' en 3' pers. sing. praes. ind. heeft umlaut van de oorspr. lange o: keivms, keiïmp; imp. kóm, kómp.

Praet. kaom, kaomj, analogie-vormen zonder w.

Ninnj nemen; oorspronkelijk moest de vervoeging luiden: iech nëm, (Ij nims; in den 2" en 3"' pers. ging i over in n (zie §73), en van daar uit drong de « door in het geheel praes. ind. en in den infinitivus.

Praet. ntioni, naonu. Part. gjnó'mj.

Opm. Zoo is ook te verklaren de ö in vlöchtj vlechten (zie § 212), eveneens ontleend aan den 2l" en 3" pers. sing. praes; van dien infinit. vormde men dan een geheel zwak werkwoord.

Sluiten