Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Avontuur haar schijn, (ibid. 1456). Ja 'taartrijck voelt mijn brandt in haar diep inghevvant. (ibid. 2087). Als sijn Ghespan dat hoort, ...daar rust haar last versacht, (ibid. 2127).

§ 79-

Staat een pron. poss. als attribuut bij een nomen in den genitief, dan blijft het vaak onverbogen; het wordt dan als één geheel beschouwd met het in den 2en nv. staande woord.

Myn zielens blye Coningh. (Het daget uyt den Oosten 503). Hier is mijn Vaders poort. (ibid. 1326). Om u mijn Ridders stam. (ibid. 1349). Of brenght sy mijn Liefs doodt. (Rodd. ende Alph. 1314). Die sijn Vrunts doodt betreurt, (ibid. 2417). Hy verdronck zyn wijfs ringen. (Klucht vande Koe 361). Mijn susters kijndt. (Klucht vanden Molenaer 238). Myn gesontheyts kracht. (Lucelle 642). Van mijn Liefs... lieve sy? (ibid. 2598). Myn Vaders Huys (Moortje 1414). Sijn toornich wijfs ghekijf. (Nederduytsche Rijmen, pag. iii, vs. 291). Zijn eyghen schoonheydts stralen (ibid., pag. 121, vs. 113). Mijn begheerts ontfangh. (Boertigh I.iedtboeck, pag. 280, vs. 29). Sijn lieve liefjes schoot, (ibid., pag. 308, vs. 164). Mijn liefs onghenade. (ibid. pag. 322, vs. 4). Mijn ziels krachten, (ibid., pag. 330, vs. 6). Myn Moeders Wonder-boeck. (ibid., pag. 335, vs. 92). In al mijn Lichaams deelen. (De Groote Bron der Minnen, pag. 379 ,vs. 10). Myn Vrienden smaet. (ibid., pag. 384, vs. 8). In mijn tijds Lenten. (Aendachtigh Liedt-Boeck, pag. 511, vs. 34). Van u wyse Bruvgoms Geest? (ibid., pag. 517, vs. 54). Zijn Meesters gebiet. (ibid., pag. 544, vs. 24).

Opmerking 1.

Ook wel komt het voor, dat het possessief verbogen wordt, maar dat het in den genitief staande nomen onverbogen blijft.

Den Toveraar die evscht hiertoe haars Vader kroon. (Stommen Ridder 1042). Uyt sijns Vader tomb'. (Het daget uyt den Oosten 1629).

Opmerking 2.

Eigenaardige afwijkingen vindt men bij natuur en persoon.

De neyging mijns Natuur. (Het daget uyt den Oosten 924). Het bv sijn uws persoon, (ibid. 1048).

Huis heeft nooit den genitiefsvorm, maar is geassimileerd uit kuises, vandaar een genitief als:

Op onses huys ellenden. (Griane 2561).

Sluiten