Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

H e i n e k e geschied zou zijn Hoogstens mag hij zijn meening gewijzigd hebben ten opzichte van den collaps na perforatie van maag of darm, maar overigens valt er slechts een zeker quantitatief verschil op te merken.

Rotgans (27) in zijn „Peritonitis" spreekt steeds over infectie en algemeene intoxicatie, schijnt dus in de vergiftiging van het organisme het hoofdmoment te zien. Echter kent hij aan zenuwwerking toch ook wel een zekere beteekenis toe: „De snel verminderende hartswerking voor een deel onder den invloed van de stijging van 't diaphragma, grootendeels door de septische intoxicatie en den peritonealen shoc. De temperatuur gedraagt zich als in alle gevallen van zware intoxicatie; in den beginne soms langen tijd verhoogd, weldra lager dan de normale." [Rotgans spreekt hier over de peritonitis purulenta (putrida) generalis].

Korteweg (28) beschouwt ook weer den dood als het gevolg van de resorptie der giftige stoffen (bacterievergiften) van uit de buikholte.

Even zoo is Heidenhain (29) in hoofdzaak voorstander der intoxicatie-theorie. Hij merkt echter op, dat, volgens zijn meening, een aantal patiënten met peritonitis niet aan de peritonitis, aan de sepsis, maar aan de darmafsluiting te gronde gaan Deze ontstaat soms door adhaesies, maar vaker door verlamming ten gevolge van de ontsteking.

Lennander (30) ziet ook weer in de intoxicatie de hoofdoorzaak van den dood. Hij deelt als zijn meening mee, dat de gewichtigste oorzaken van den dood zijn microbaemie en toxinaemie, tot het ontstaan waarvan ook de darmparalyse in vele gevallen in aanzienlijke mate bijdraagt. Zelfs de shock, die in een aantal gevallen van

Sluiten